شنبه دهم اردیبهشت 1390

پی کنی در زمین های مختلف




پی کنی در زمین های مختلف

هر چند امروزه شفته آهکی از نظر مهندسی منسوخ شده و جای خود را به بتن داده در این مقاله به استفاده از شفته آهک که در بعضی موارد استفاده می شود اشاره شده است. می توان به جای شفته آهک از بتن استفاده کرد.

پی کنی در زمین های سست:

در زمین های سست و خاک دستی اگر بخواهیم ساختمانی بنا کنیم باید اول محل پی ها را به زمین سفت رسانیده و پس از اطمینان کامل ساختمان را بنا نماییم زیرا ساختمان که روی این زمین مطابق معمول و یا در زمین سست بنا گردد پس از چندی یا در همان موقع ساخته شدن باعث ترک ها و خرابی ساختمان می گردد. بنابراین شفته ریزی از روی زمین سفت باید انجام گیرد و برای اینکار بشرح زیر عمل می کنیم:

پی کنی در زمین های خاک دستی و سست:

پس از پیاده کردن اصل نقشه روی زمین محل پی های اصلی و یا در تقاطع پی ها که فشار پایه ها روی آن می باشد چا هائی حفر میشود، عمق این چاه ها به قدری می باشد تا به زمین سفت و سخت برسد بعدا چاه ها را با شفته آهکی پر کرده و پس از پر کردن چاه ها و خودگیری شفته، پی های را به طریق معمول روی شفته چاه ها شفته ریزی میکنند، شفته ها به صورت کلافی می باشند که زیر آنها را تعدادی از ستون های شفته ای نگهداری میکند و از فرو ریختن آن جلوگیری می نماید البته باید سعی کرد که فاصله ستونهای شفته ای نباید بیش از سه متر طول باشد.

خاصیت چاه ها بدین طریق می باشد که شفته پس از خود گیری مانند ستون هایی است که زیر زمین بنا شده است و شفته روی آن مانند کلافی پایه را به یکدیگر متصل می کنند. برای مقاومت بیشتر در ساختمان پس از اینکه آجرکاری پایه ها را شروع نمودیم ما بین پایه ها را مطابق شکل با قوسهایی به یکدیگر متصل می کند تا پایه ها عمل فشار به اطراف خود را خنثی نموده و فشار خود را در محل اصلی خود یعنی در محلی که شفته ریزی آن به زمین بکر رسیده متصل می کند.

گاهی اتفاق می افتد که در ساختمان در محل بنای یکی از پایه ها چاه های قدیمی وجود دارد و بقیه زمین سخت بوده و مقاومت به حد کافی برای ساختن، ساختمان روی آن را دارد برای اینکه به راحتی بتوان پایه را  در محل خود ساخت و محل آن را تغییر نداد چاه را پس از لای روبی ( پاک کردن ) با شفته آهک پر می نماییم. موقعی که شفته خودگیری خود را آنجام داد، روی آنرا یک قوس آجری ساخته و در محل انتهای کمان پایه را بنا می کنیم که فشار دیوار به اطراف چاه منتقل گردد.

در بعضی مواقع چاه کنی در این گونه زمین ها خطرناک می باشد، زیرا زمین ریزش دارد و به کارگر صدمه وارد می آورد و در موقع کار ممکن است، او را خفه کند. برای جلوگیری از ریزش زمین باید از پلاک های بتنی یا سفالی که در اصطلاح به آنها گول ( در شهرستانها گوم و غیره ) می نامند استفاده می شود، گول های بتنی یک تکه و دو تکه ای و گول های سفالی یک تکه می باشد.

گول های بتنی را به وسیله قالب می سازند و گول های سفالی به وسیله دست و گل رس ساخته شده و در کوره های آجری آنرا می پزند تا به شکل سفالی در آید. از این گول های در قنات ها نیز استفاده می شود.

طریقه عمل:

مقداری از زمین که بصورت چاه کنده شده گول را به شکل استوانه ای ساخته می باشد، داخل محل کنده شده نصب و عمل کندن را ادامه می دهند. در این موقع دو حالت وجود دارد، با اینکه گول اولی زیر آن در اثر کندن خالی شده به راحتی پایین رفته، گول دوم را نصب می کنیم یا اینکه گول اول در محل خود با فشار خاک که به اطراف آن آمده تنگ می افتد و نمی تواند محل خود را تغییر و یا پایین تر برود. در این موقع از گول های دو تکه ای استفاده  می نماییم. نیمی را در محل خود نصب و جای آنرا محکم نموده و نصف دوم را پس از کندن محل آنرا نصب می نماییم و عمل پی کنی را بدین طریق ادامه می دهیم.

پی کنی در زمین های سست مانند خندق هایی که خاک دستی در آنها ریخته شده است و مرور زمان هم اثری برای محکم شدن آن ندارد و یا زمین های باتلاقی و غیر ضروری می باشد.

زمین هایی که قسمت خاکریزی شده در آنها به ارتفاع کم می باشد و یا باتلاقی بودن آن به عمق زیادی نرسد، می توان در این قبیل زمین ها پی کنی عمق انجام داد و برای جلوگیری از ریزش خاک آنرا با تخته و چوب قالب بندی نموده تا به زمین سخت برسد.

البته قالب بندی در این گونه زمین ها خالی از اشکال نمی باشد، باید با نهایت دقت انجام گیرد. پس از انجام کار قالب بندی شفته ریزی شروع می شود و چون تخته های قالب در طول قرار دارد می توان پس از شفته ریزی تخته دوم را شروع کرد. به همین منوال تمام پی ها را می توان شفته ریزی کرد، بدون اینکه تکه ای و یا تخته ای از قالب زیر شفته بماند.

نوشته شده توسط اردشیر در 16:17 |  لینک ثابت   •